امورى كه تو را به محبّت الهى نزديك مىگرداند ، به هلاكت مبتلا گردى ، مسلّما صفات پاكيزهء شيعيان و پيروان واقعى آن بزرگواران را به طور مفصّل براى تو بيان نموده ، و آيات بسيار را ذكر و روايات فراوانى را نقل مىكردم ، ولى اينك تنها يك حديث را مىآورم ، كه براى هر كس كه دلش حافظ حقايق باشد كافى است : ابى المقدام مىگويد : امام باقر عليه السّلام به من فرمود : « شيعيان و پيروان علىّ عليه السّلام تنها كسانى هستند كه رنگ پريده [ و يا : لاغر ] ، و بدنهايشان آب رفته و خشكيده ، و لبانشان [ از بسيار ذكر گفتن ] خشكيده ، شكمهايشان تو رفته ، رنگهايشان پريده و چهره‌هايشان زرد باشد . و هنگامى كه تاريكى شب آنان را فرا مىگيرد ، زمين را به عنوان رختخواب برگزيده ، و با پيشانىهايشان به زمين روى آورده و سجده كنند . سجده‌هايشان زياد و طولانى ، و اشكهايشان فراوان ، و دعايشان بسيار ، و گريستنشان زياد است ، مردم شادمانند و ايشان نگران . » از حالات امام حسن عليه السّلام 5 - در حديث است كه مولايمان امام صادق عليه السّلام فرمود : پدر بزرگوارم به نقل از پدرش عليهما السّلام فرمود : « حسن بن علىّ عليهما السّلام عابدترين و زاهدترين و برترين مردم در زمان خويش بود ، و وقتى حجّ بجا مىآورد ، پياده حجّ مىنمود ، و چه بسا پا برهنه مىرفت ، و هنگامى كه از مرگ ياد مىنمود « 1 » مىگريست ، و هر گاه از قبر ياد مىفرمود گريه مىنمود ، و هنگامى كه از برانگيخته و زنده شدن مردگان در قيامت ياد مىكرد مىگريست ، و وقتى گذشتن از پل صراط را ياد مىنمود گريه مىكرد ، و هر گاه عرضه شدن بر خداوند را به ياد مىآورد با صداى بلند فرياد برآورده و به واسطهء آن بىهوش مىگرديد ، و هر گاه به نماز مىايستاد در پيشگاه

--> ( 1 ) و يا : ياد مىشد ، و همين طور احتمال دارد كه تمام جملات بعدى تا آخر به صورت مجهول ترجمه شود ، يعنى هر گاه از قبر ياد مىشد . . . و هنگامى كه از برانگيخته و زنده شدن مردگان در قيامت ياد مىشد . . .